بالاتر بودن ذات اقدس إلهى از هر اسمى و رسمى و تعيّنى 233 در حقيقت معنى « النّفس جسمانيّة الحدوث روحانيّة البقآء » 235 ابتداء و اصل آفرينش انسان از زمين است 237 تبدّلات و تطوّرات انسان در اثر حركت جوهريّه 239 قوس نزول و صعود انسان در مدارج كمال 241 در باقى بودن أعيان ثابته در هنگام فناء در ذات احديّت 243 در معناى إنّيّت ؛ يينى و بيّنك إنّيى ينازعنى 245 در معناى آيهء : قل إنّما حرّم رّبّى الفواحش ما ظهر منها و ما بطن 247 هر نوع از انواع مجرّدات ، منحصر به فرد هستند 249 در وحدت جبرائيل و كيفيّت ربط او با موجودات كثيره در دنيا 251 در معناى فناء فى الله و معناى فدا شدن و حقيقت نيستى و خلع لباس تعيّن 253 تمام موجودات رو بعالم فنا ميروند و چيزى جز خدا نيست ؛ لا هو إلّا هو 255 اگر اعيان ثابته از بين برود معناى موجود در خدا صدق نمىكند 257 در معناى غزلهائى كه خود علّامه دربارهء فناء فى الله سروده‌اند 259 در معناى سجود عالم سواد و خيال و بياض در حقّ تعالى و تقدس 261 مطالب عرفانى در كلمات محيى الدّين و ابن فارض و حافظ شيرازى 263 در حقيقت سوخته شدن پروانه در شمع ، و مادر در آتش ، و فناء اشياء 265 در اينكه آيا در حال فناء ، ضمير باقى مىماند يا آن هم از بين مىرود ؟ 267 چون بگوئيم زيد فانى شد ، بايد زيدى باشد و گرنه « فانى شد » صادق نيست 271 در حقيقت معناى : و ما رميت إذ رميت و لكنّ الله رمى 273 در بيان وارد در « فتوحات مكّيّه » راجع به بقاء اعيان ثابته در حال فناء 275 در تبديل و تبدّل ماهيّات ، و معنى : لمن الملك اليوم للّه الوحد القهّار 277 در حقيقت معنى آيه : و إليه تقلبون 279 در حقيقت رجوع حملهاى « زيد فانى شد » و « كرم پروانه شد » و غير ذلك 281 در معناى : كان اللّه و لم يكن معه شئ و الأن كما كان 283